سبک های اصلی پارچه های مایو شامل نایلون، پلی استر، پلی استر، نایلون و اسپندکس است. این پارچه ها هر کدام ویژگی های منحصر به فرد و سناریوهای کاربردی خود را دارند.
نایلون: دارای مقاومت سایشی عالی، مقاومت در برابر چین و چروک و خاصیت ارتجاعی، مناسب برای فعالیت های مکرر شنا. علاوه بر این، مایوهای نایلونی دارای درجه خاصی از مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش هستند، اما جذب بالایی دارند و ممکن است پس از خیساندن طولانی مدت احساس سنگینی کنند و ممکن است در طول فرآیند خشک کردن، الکتریسیته ساکن تولید کنند.
پلی استر: به دلیل مقاومت عالی در برابر چروک، خشک شدن سریع و قابلیت شستشو شناخته شده است، به راحتی تغییر شکل نمی دهد و برای استفاده طولانی مدت مناسب است. اگرچه کمی کمتر از نایلون الاستیک است، اما مقاومت خوبی در برابر اشعه ماوراء بنفش دارد.
پلی استر: معمولاً در مایو استفاده می شود، مقاومت خوبی در برابر چروک و تغییر شکل دارد و برای شنای اوقات فراغت روزانه مناسب است.
نایلون: خاصیت ارتجاعی و مقاومت در برابر سایش بالا آن را در کاهش مقاومت حرکتی و بهبود راندمان شنا عالی می کند و به ویژه برای مکان های سرپوشیده شنا مناسب است.
اسپندکس/لایکرا: یک الیاف بسیار الاستیک که اغلب در ترکیب برای بهبود کشش و تناسب لباسهای شنا، کاهش مقاومت در برابر آب و افزایش سرعت شنا استفاده میشود. اما مقاومت سایش ضعیف تر و قیمت بالاتری دارد.
علاوه بر این، پارچه پلی استر-اسپندکس دوام و سبکی پلی استر را با خاصیت ارتجاعی اسپندکس ترکیب می کند و آن را برای مصرف کنندگانی که به دنبال مقرون به صرفه بودن و مراقبت آسان هستند، مناسب می کند.